قوله : من قتله : بيان است از [ ممّا اقرّ ] . قوله : و انّه هو القاتل : ضمير در [ انّه ] به آخر راجعست . قوله : ودى المقتول من بيت المال : كلمه [ ودى ] به صيغه ماضى مجهول يعنى ديه‌اش پرداخته مىشود . قوله : ان كان موجودا : ضمير در [ كان ] به بيت المال راجعست قوله : اى دفع عنهما : ضمير تثنيه به مقرّين راجعست . قوله : كما قضى به الحسن عليه السلام فى حيوة ابيه علىّ عليه الصّلوة و السّلام : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 19 ) ص ( 107 ) به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از برخى اصحاب كه حديث را مرفوعا از مولانا الصادق عليه السلام نقل نموده : قال : اتى امير المؤمنين عليه السلام برجل وجد فى خربة و بيده سكّين ملطّخ بالدّم و اذا رجل مذبح يتشحّط فى دمه . فقال له امير المؤمنين ما تقول ؟ قال : انا قتلته . قال : اذهبوا به ، فأقيدوه به ، فلمّا ذهبوا به ، اقبل رجل مسرع الى ان قال : فقال : انا قتلته . فقال امير المؤمنين عليه السّلام للاوّل : ما حملك على اقرارك على نفسك ؟ فقال : و ما كنت استطيع ان اقول و قد شهد علىّ امثال هولاء الرّجل و اخذونى و بيدى سكّين ملطّخ بالدّم و الرّجل يتشحّط فى دمه و انا قائم عليه ، خفت الضّرب فاقررت و انا رجل كنت ذبحت بجنب هذه